ابتداي صفحه

علي ستاري بيدگلي

بحر طويل زندگي

زندگي رنج و عذابست و ز بنياد خرابست و امل نقش بر آبست و همانند سرابست و بشر در تب و تابست و نه جامي ز شرابست و نه سيخي ز كبابست و نه آهنگ ربابست و اگر زمزمه اي هست يقين بانگ ذبابست و همه چيز گرانست و دل ما نگرانست و جهان در كف يك عده اي از محتكرانست و همان محتكر از طايفه كره خرانست و شب و روز دوانست و بهر سوي روانست و بسي سور چرانست و چه زالو بمكد خون ضعيفان و نحيفان و يتيمان و ترحم نكند مردم بي برگ و نوا را و پر از پول كند كيسه شلوار و قبا را .

بخدا كاسب بازار همان مرد دل آزار همان آدم طرار همان رند دغلكار چنان عقرب جرار نشيند به لب دكه خود با قر و اطوار كه تا قيمت خون پدر خويش فروشد عدس و ماش و نخود سركه و سير و سمنو كشمش و هم تخمه كدو فلفل و زرچوبه و كبريت و اگر سدر وحناو گل سرشوي و سفيداب و بسي پول بچنگ آرد و با خاطر آسوده كند شكر خدا را و در آرد پدر ما و شما را .

گوش كن شرح چپاول گري و مفخوري و  غمازي و كلاشي و قلاشي و اوباشي اسناف چه قصاب و چه عطار و چه بقال و چه حمال و چه دلال و چه نقال و نمد مال و چه بزاز و چه خراز و چه رزاز و چه خماز و چه دلاك و چه ملاك و چه حكاك و چه سكاك و چه طواف و چه نداف و چه لواف و چه خفاف و چه علاف همان مرد دو سرقاف كه از بام و الي شام بصد حيله و تزوير و بافسون و بتدبير كشند خلق بزنجير كه تا پول كلاني بكف آرند و نيوشند و بپوشند و بريزند و بپاشند و بخندند بريش تو و امثال تو حضرت شيدا و دل آرزده نمايند همه خلق خدا را ونپويند ره كشك عليخان شبيه الشعرا را

ابتداي صفحه

دو بيتي هاي طنز

دو تـا ياري گرفـتم در جـواني                 يكي چاق و يكي هم استخواني

بقــربان ســر چــاق مامانـــي                 نـديدم خـــيري از آن استخواني

* * * * *

روز عيد است بيا يادم كن                  از غم و رنج تو آزادم كن

نقل و آجيـل بريز در جـيبم                  عيديـم سـكه بده شادم كن

* * * * *

روز عيد است بيا دلبر من                گل من سـنبل مـن در بر مـن

بغلم گير و دو تا بوسم كن                پا مكش بهر خدا از سر من

* * * * *

روز عيد است خوش و خرم باش                 قر بـــده رقــص بكن بي غم بـاش

قــر بــده تــا كمــتـــر حـــال آيــــد                 قـــرتي و بي خـــبر از عــالم بــاش

* * * * *

روز عيد  است بده بوسه از آن لعل لبت                    كـــه بلـــب آمـــده جـــان در طــــلبـــــت

گر دهــي بــوســه شــوم مـــن راضــــي                    ورنــــه گويـــم گــــه بــگــــور پــــدرت

* * * * *

روز عيـد اسـت همه خنده كنيد             هـر كجـا هسـت هويـج رنـده كنـيد

مرغ و ماهي و فسنجان بخريد             دعــوت شــام هـم از بــنده كــنيــد

* * * * *

خوش باش كه عالم گذران خواهد بود               هر چـيز كه خـواهي تو گـران خواهد بود

ايـن كاســه ســرها  كه توبـيـني فــردا               زيــر لگــد  كـــره خـــران خـــواهــد بــود

* * * * *

خوشــا آنــان كــه زرد آلــو خريدند                   بـــراي كـــره خـــر پـــالو  خـــريدند

خوشا آنان كه شورت نرم و راحت                   بــراي پـــاي پشـمــالـــو خــريـــدند

* * * * *

الا  دخــتر كــــه دخــتر والـــه اي تـــو              قشنـگ و ريـزه  چـون بزغـاله اي تـو

همين جوري خوش اندامي و خوشگل              اگــر چاقـــتر شــوي گوســاله اي تــو

* * * * *

سعديا راست روان گوي  سعادت بردند             راسـتي كــن كه منزل نرسد كج رفتار

سعديا راست رو آن شوفر تاكسي باشد            مستقيم اس رهش و كج نرود بدكردار

* * * * *

غم  عشقت  بيابان  پرورم  كرد               مامان جونم شب از خونه درم كرد

پـياده رو  نـهادم  سوي   صحرا               بابا جـون ديـد سـورا يك خرم كرد

* * * * *

امـروز ســوار كــره خر خواهم شد              از خــانــه خـويـش بــدر خــواهـم شـــد

در دامن صحرا و چمن خواهم رفت             هـر جـا كـه بـود سـبـزه دمـر خواهم شد

ابتداي صفحه

به مناسبت فرا رسيدن دهه مباركه فجر

قرار دل

دهــــــه فــــجـــر انـــقـــــــلاب آمـــــــد                 بــــخــت پـــيـــروز بـــا شــتــــاب آمـــــد

شـــب هجـــران گـــذشـت و روز آمـــد                 مــاه بـــهـــمــــن چــه دل فـــروز آمـــــد

در زمــــســـتان بـــهـار آمـــده اســــت                 گـــل و ســـنـــبل بـــه بــار آمــده اســـت

يـــار انـــــدر كــــــنـار آمـــــده اســــت                 دل مــــــارا قــــــــرار آمـــــده اســـــــت

رهـــــــبــــر انــــــقـــلاب بـــــاز آمــــد                 از ســــفر مـــــرد چــــــاره ســـاز آمــــد

پـــرچـــم ديـــن بـــه اهــــتـــزاز آمــــد                 قــائــــد قــــدوه ، ســـــر فــــراز آمــــــد

ماه بــهمن چــو مــاه خـــرداد اســـــت                 هـــمه جـــــا خـــرم اســـت و آباد اسـت

هر طـرف جشن و شاديسـت و سـرور                 در ديــــوار غــــــرق ، انـــــــدر نــــــور

آن امـــــــــــام هــــــــمــــام  از ره داد                 بــــنـــد از پــــــاي مـــلتــــي بـــگشــــاد

چـــون بـــراهيــم بــت شــكن ، رهـبر                 بــــــت و بــــتخـــانــــه كــرد زير و زبـر

گشـــت اســــلام زنـــــده بــــار دگــــــر                 بـــا شــــكوه و جــــلال و شــوكت و فر

كــنـــده شـد  بيــخ ظلـم  و فتــنه و شر                 نـــيســـت از ظــــــالمـــان نــشـان و اثر

گــفـت « شــــيدا‌»   بـــملــــت ايــــران                 كـــاي دلــــيـران و زاده شــــيـــــران !

عــيدتــان ، جشـــنتـــان مــبارك بــــاد                 يـــــارتــــــان ايـــــزد تــــبــــارك بـــــاد

ابتداي صفحه

ترجيــع بنــد گراني

گــرانـــي درد بـي درمـــــان گـرانــي                 اهــم مــشـــكــــل ايـــران گــــرانـي

كـنـد كــاســب بـه مـــردم ســرگراني                 مــــرام او شــــده  جـــفـتــك پـراني

الـهـي آس و پـــاســـم آس و پـاســـم

مـن از غـــول گــــراني در هــراســم

گــهــي از بـهـر نـان تـشـويــش ديـدم                گــهـــي در فــكــــر مـــولانـــا پـنـيرم

اگـر چـه آدمــي روشــن ضـمـيـــــرم                ولــي نـــامــردمــيــهـــا كـــرده پــيـرم

الــهـي آس و پـــاســـم آس و پـاســـم

مـن از غـــول گـــرانـي در هـراســـم

سـحـرگـاهـان شـدم انـدر صــف شير                كـه تـا يــك شـيـشـه شـيـر آورم گـيـر

ولــي مـاشـيـنـش آمـــد انـــدكـي ديــر               شــدم جــان شــمـا از زنــدگـــي سـيــر

الـــهــي آس و پـــاسـم آس و پـــاسـم

مــن از غــــول گـــراني در هــراســم

الــهــــي كــاســبــان مـــــــــردم آزار               شــونــد اخــتـه مـثــــال خــان قـاجــار

الــهي تــاجــران بـــي كــــس و كـــار               رود ســرهــايــشـان انــــدر ســر دار

الــهــي آس و پــــاسـم آس و پـاســم

مــن از غــــول گـرانـي در هــراســم

الــهــي مـحــتــكـر بـي چــــاره گـردد                لــــبـــــاســــــش پـــــــــاره گــــــــردد

مـيـان كــوه و دشـــت آواره گــــــردد               گــرفـــتــــار زن  پــــتـــيــــاره گـــردد

الــهـي آس و پــاســم آس و پـــاســم

مــن از غـــول گــــراني در هـراســم

الــهــي مـرد قــصــاب ســـتــمـــگـــر               شــود مـاشـيـنـش انـــدر جـاده پـنـچـر

فــروشد گــوشـت مـيـش جـاي بـز نر               نـمـيــتــرســـد مـگـر از روز مـحـشر

الــهـي آس و پــاســم آس و پـــاســم

مــن از غـــول گــــراني در هـراســم

بــرنـج دمـسـيـا پـيــدا نــــمــــيـــشـــه               كــلـيـد گـم گـشـتـه و در وا نـمـيـشــه

كسي در طنز چون « شيدا »‌نمي شه              نــه در ايـــران كـــــه در دنـيـا نميشه

ابتداي صفحه

گراني

بـگـذار تـا بــگــريم از دسـت اين گراني                جـانـا بـگـو چــه سـازم بــا فـقـر و نـاتواني

رفـت از كـفـم اطـاقم هم باغ و هم الاغم               از بــس كــه بــهـره دادم بـر بـانـك آنچناني

با محتكر بگوئيد كاي مرد بي كس و كار              خـواهي شــدن بــدوزخ از اين سـراي فاني

قـنـد و برنج و روغن سيمان و تير آهن               هـسـت از طـلا گـرانتر شـايد تــو هـم بـداني

ويـزيــت دكـتران شد يك اسكن هزاري               تــاكـسي دو صــد سـتـاند از فين به طالقاني

يك بوسـه داد دلبر با صد كرشمه و ناز               هــفـصـد گرفت از من  اين خوشگل ماماني

رفــتـم بـهـر اداره بـي پول و دست خالي               پــاسـخ مـرا نـــدانـد جــــز چــــنـد لـنـتــراني

گــفـتـم كـه ايـن تــورم كي ميرسد بپايان              هــيـكـل شـد اسـتخـوانـي رخساره زعفراني

گـفـتـا خـموش شيدا  ترسم روي سر دار              حــيـف اســـت تــو بــمـيري هنگام نوجواني

ابتداي صفحه

ترجيع بند بهاريه

بـهـار آمـد كـه بـستان شد پر از گل            بــشـاخ گـــل ســرايــــد نـغـمـه بلبل

خوشا دشت و چمن گلزار و كهسار           خــوشــا آلالـــه و نـسـرين و سـنـبل

بــهــار خـرم اسـت و جــشن نوروز

مــبــارك بــاد نـــوروز دل افـــــروز

دي و بــهـمن گـذشت و فـرودين شد           هــوائـي جـانـفـزاي و دل نـشين  شد

نــه ســرمـا ونـه گـرمـــــاي دل آزار           هـــمـه عــالــم بـهـشـت عـنبرين شد

بــهـار خـرم اســت و جـشــن نوروز

مــبـــارك بـــاد نـــــوروز دل افـروز

 چه خوش باشد دراين فصل بهاران            تـفـرج كـــردن انــــدر سـبـزه زاران

بــرون كـــردن غـــم ديـريـنــه از دل            نــمـودن سـيري اندر چشمه ساران

بـــهـــار خــرم اسـت و جشن نوروز

مـبــــارك بــاد نـــوروز دل افــــروز

الا اي مـــرد دانـــــــاي هــــنـــــــرور          كـه هـم بـا ذوقـي و هـم صـاحـب زر

اگـــر در كـــيـــســـه خود سكه داري          بـــده عـــيـدي بـه شـيــداي سـخــنور

ابتداي صفحه

عيد سعيد غدير خم

روز عــيـــد غـديـــر و خـــرّم روز               روز عــيــدي كــه بــهـتـر از نـــوروز

روز فـرخـنـدگـي و عــز و جــــلال               روز دوري ز كـفـر و شـرك و ضـلال

جشن و آذين بكوي و بازار اسـت               بـلـبـــل آوازه خــوان بــه گـلزار است

مـرتــضــي جــانــشيـــن احـمد شد               وارث ســـنــــت مــــحــــمــــد شــــــــد

گـفــت انـــدر غــــديــــر پـيغـمـــبـر              كــه بـــود بــــعــد مــن عــلـــي رهـبــر

امــتـي را كــه بـــــوده ام ســـرور              بـعـد از ايــن رهــنــمــــــاي او  حـيــدر

هـســت عــالـــم عـلـي بـامـرقـضا               شـــــد ولايـــت بـــنــــام او امـــضـــــا

هـر چـه فـرمـــان دهــد بـجـا آريد               روي بــــر درگــــــه خــــــدا آريــــــــد

هــمـه بـاشـيـد خـواسـتـار عــلــي               حــامـــي و غـــمــگــسار و يـار علي

چــون عــلـــي پيـشـواي امـت شد               مـــجــــري ســـيـــره نــبــــوت شـــــد

شــيـعــيـان عــيـدتــان مـبارك باد               يـــادتـــــان  ايــــــزد تــــبــــارك بـــاد

جــاودان بـــاد خــــانـــدان عـــلـي               جــان شـــيــــدا فـــــداي جــــان عـلي

ابتداي صفحه

گراني

گـرانـي درد بـيـدرمـان گـراني                 اهـم مـشـكــل ايــــران گـــراني

ز دست اين گراني داد و فرياد                ز نـرخ دولـتـــي هـــم نــرخ آزاد

بـرنـج و روغـن و آهن گرانه                كــت و شـلـوار و پـيراهن گرانه

تـلـيـفـون بـرق و آب ما گرانه                چــلـو مـرغ  و كـبـاب مــا گرانه

انـار وسـيـب و زردالو گـرانه                هــويــج و شــلـغـم و آلــو گرانه

پـيـاز و گوجه بادمجان گرانه                 كــلــوچــه پشمك كاشان گرانه

خـيــار و خـربـزه هم هندوانه                 گـــرانــه آي گــرانـــه آي گرانه

گــرانـي حـال شــيدا را گرفته                بـــه كــنــج خــلــوتي مأوا گرفته

ابتداي صفحه