|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
نــام : عباس شهــرت : خوش عمل سال تولد : 1337 هجري شمسي تخــلـص : خوش عمل
|
|
عباس خوش عمل در بيست و پنجم دي ماه 1337 در كاشان به دنيا آمد و تحصيلات ابتدائي و متوسط را در كاشان به اتمام رسانيد و در سال 1360 به استخدام موسسه ي اطلاعات درآمد و سال 1375 بنا به دلائل خود را باز خريد كرد، و در حال حاضر مسئول امور مطبوعات اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي شهريار است. عشق و جنون آن آشـنــا بـا خـويـشـتـن ، بـيگـانـه مـي خـوانـد مرا از عـشـق مي گـويـم سـخـن ، ديـوانـه مي خـواند مــرا چشمـم به در مانده است تا ، خواند به گـلبانگ وفـا كــسـي رفـتـه از پـيـشـم بـيـا ، امـا نـمـي خـوانــد مــرا مــرغ دلـم را خـال او ، دامـي اسـت يـا رب روبــرو صـيــاد مـي رانــد ز كــو ، آن دانــه مــي خـوانـد مــرا روز نـخــســت عــاشــقــي ، پـيــمــان عـمـر زندگي بــا مـن نـهــاد از شـوق نـك ، بـيـگـانـه مي خواند مرا بـا ايـن هـمه درد فـزون ، در حلقـه ي اهـل فـسون از وادي عـشـق و جـنــون ، فـرزانـه مـي خـوانـد مـرا دارم دلــي سـرشـار غــم ، مـيـخـانـه اي بـايــد لـبـم كـانـجـا بـه بـانـگ زيـر و بـم ، پيمـانـه مـي خواند مرا گـاهــي كـه مـست از باده ام ، با اين خيالم شادمان كـاخـر بـه خـويش آن نرگس ، مستانه مي خواند مرا در گـرد شـــمـع روي او ، پـــروا نـدارد سـوخــتــن ايـن نـغـمه را بـر گـوش جان ، پروانه مي خواند مرا منبع سخنواران كاشان ، علي رضا نسائي (شيدا)
پيام گل سرخ غــزل نـور بـخـوانـيـد بـه نــام گــل ســـرخ كـه رسـيـد از طرف باغ پيام گل سرخ سـاكـنـان حـرم عـشـق بـه تـرحـيـب بـهــار شـبنـم فـتـح بـنـوشـنـد ز جام گل سرخ سـحـر از نـاصـيـه روشـن خـورشـيـد چكيد قطره هاي عرق نور به كام گل سرخ هـلـه خـزيـد كـه از رجـعـت مـحـتـوم نسيم گـل كـنـد در هـمه شهر كلام گل سرخ مـا بـه خـوابـيـم و نـداريـم خبر كز دل شب مـژده دادنـد ز آغـاز قــيـام گـل سـرخ بـه نـمـاز سـحـر عـشـق، هـمـه بـلـبـلـكان اقـتـدا كـرده ز،ايمان به امام گل سرخ در سحر خيز، كه ايثار سحر خيزان اسـت غـزل شـبـنـم رخشان و سلام گل سرخ عباس خوش عمل برگرفته از كتاب گل سرخ تاليف جواد جهان آرايي
|
