مريم خرمشاهي هستم و در شعر « شقايق » تخلص ميكنم، در آغازين لحظه هاي مرداد سال 1336 ه.ش در كاشان ديده به روي دنياي پراز شگفتي و شكوه گشودم.

پدرم مردي عارف و شاعر بود ايشان علاوه بر بهره معنوي از مناسك عرفاني ذوق ادبي سرشاري داشت و سروده هايي از او باقي است به لحاظ مؤانست عميق با پدرم از همان كودكي با محيط مساعد و فضاي معنوي موجود با اين هنر آسماني آشنا شدم.

از زمان هاي بسيار دور نظم گونه گفته هايي داشتم و گاه گاهي مينوشتم تا تشويق دوستان در جمع آوري سروده هايي پراكنده ام همتي نمودم كه البته نميتوانم در اين راستا محبت كانون نشر فرهنگ اسلامي را بعنوان مشوق ناديده بگيرم بعد از آشنايي با كانون و شركت در مجامع ادبي سعي كردم اين سروده ها را هر چند بي مقدار اما در خور قيمت خويش جمع آوري كنم و همين باعث شد بسيار زود مجموعه اي نسبتا قابل توجه از لحاظ كمي - از شعر داشته باشم آثار حقير در كتاب خندان گريستيم و در كتب ولايي ( كوثر تسبيح ، نماز شام غريبان ، سفينه مهر ، مجموعه گل سرخ و داغستان دل ) به چاپ رسيده است.

در خاتمه توفيق روز افزون شعر و ادب و كساني كه حامي فرهنگ ايران زمين هستند از پرودگار بي همتا خواهانم به جاست از انجمن محترم ادبي كليم كاشاني هم قدرداني و سپاسگزاري نمايم. ( ششم خرداد 1381)